zaterdag 7 april 2012

Dagboek van een grote oversteek: Ascension-Azoren, dag 3

Zaterdag 7 april 2012, dag 3

Erg rustige nacht achter de rug. Haike kon de hele nacht doorslapen, ik
bleef van wacht met radaralarm en AISalarm op en kon zo vele dutjes
sprokkelen. We hebben ook de afspraak met Go Beyond dat als we iets zien,
we elkaar verwittigen. Er is bijzonder weinig scheepvaart op de Zuidelijke
Atlantic. De voorbije 1500 mijl hebben we nog geen enkel schip zien
passeren, zelfs niet op radar.
Vanochtend de eerste squalls gehad. Kletsnat waren we na het reven van de
zeilen. Er zijn nog wat zware regenbuien gepasseerd, dus was het het moment
om allemaal in ons blootje in de cockpit te gaan staan om ons te douchen.
We kunnen terug onder de mensen komen, al is dat nog een drietal weken niet
mogelijk...
Vanmiddag restjes gegeten met ons nieuwe favoriete gerecht Ragmunk. Een
soort aardappelpannekoek, een traditioneel Zweeds gerecht dat we leerden
kennen via de Zweedse solozeiler Per.
In de namiddag wordt elke dag schoolwerk gemaakt.
Nog altijd geen vis aan de haak.

Situatie om 16u (utc)
Pos: 02°59 S 19°22 W
SOG: 6,5
COG: 313°
Minder dan 260 mijl te gaan tot de evenaar.

Vrolijk Pasen,

't Nest

vrijdag 6 april 2012

Dagboek van een grote oversteek: Ascension-Azoren II

Vrijdag 6 april 2012, dag 2

Er zijn van die dagen op een boot dat je na het ontbijt al het gevoel hebt dat er al een hele dag op zit. Tijdens de nacht kwam er veel meer wind opzetten dan de
voorspelde 9 knopen, en bleek de beslissing om de gennaker tijdens de nacht te laten staan niet de meest voorzichtige... Nog voor mijn wacht om 04u begon, werd ik
wakker van het wild vooruit stuiven van de boot. Haike zat lichtjes gestressed achter het roer te waken. Een gennaker is een gigantisch zeil en met veel wind en in
het donker kan zoiets spooky zijn. In een vlaag van twintig knopen hebben we die gennaker dan maar, stevig worstelend, naar beneden gehaald. Daarna eerst op enkel
genua doorgevaren, nadien ook het grootzeil omhoog. Bij het heisen van het grootzeil bleef iets haperen en kwam een aanhechting van een van de zeillatten aan de rail
van de mast los. Zeil snel terug naar beneden en gewapend met speciale schroevendraaier op een wiebelende boot het onding terug proberen vast te maken. Toen ik even
het evenwicht verloor aan de mast, liet ik dat speciale schroefje toch wel los zeker, en viel het op dek. Ik heb me op dat schroefje gestort als een Jean-Marie op een
penalty. Net voor het in het water zou botsen had ik het te pakken. Een half uur later was het euvel gefixt en stond het grootzeil omhoog en ik vol blauwe plekken.
Daarna de genua uitgeboomd langs de andere kant. Nog voor de koffie klaar was, kwam de sympathieke melding dat het toilet van de kinderen verstopt zat. Merde. Een
half uur later kon het loodgietersplunje weer uit, kreeg de drek weer vrije baan en kon de kokhalsreflex terug wat kalmeren vooraleer te ontbijten. Miserie komt
altijd in drie.
De rest van de dag was gelukkig genieten. Heerlijk windje, vlakke zee, lekker zonnetje en een prima sfeer aan boord. 's Middags hebben we tonijn gebarbecued (tonijn
uit het vriesvakje, van deze die we voor St Helena gevangen hadden). Het vissen wilt nog altijd niet lukken. Gisteren ontdekte ik dat er wel in het aasje gebeten was
omdat de helft van de tentakels van het plastieken inktvisje weggebeten waren, maar de haak had niet gepakt. Vandaag ook nog geen succes. Morgen eens van aasje
wisselen.
In de namiddag praten we met Go Beyond op de radio. De vader van Mads had Belgisch nieuws doorgemaild en zo weten wij nu ook dat er een groepje Belgische
bergbeklimmers in Schotland moesten gered worden. 't Is van de Noren dat je 't moet horen.

QUIZ QUIZ QUIZ QUIZ QUIZ ...

OK, een quizvraag voor de lezers van de blog: tijdens onze oversteek zullen we 6 belangrijke mijlpalen bereiken. In welke volgorde zullen die plaatsvinden (bv: A-E-
B-C-F-D)?
A. het volbrengen van de circumnavigatie door ons eerder pad te kruisen (de route van 2009 toen we de Atlantic overstaken naar de Caraiben)
B. 30.000 mijl gevaren hebben
C. de kreeftskeerkring oversteken
D. opnieuw de poolster kunnen zien (telt als we ze effectief voor het eerst terug gezien hebben)
E. de evenaar oversteken
F. 1000 dagen onderweg zijn
Schiftingsvraag: de datum en het uur wanneer we de evenaar zullen oversteken. 1 antwoord per persoon.
Antwoorden op de reacties van deze pagina, voor maandagmiddag 9 april 12u Belgische tijd.
De winnaar krijgt een fles unieke Zuidafrikaanse wijn (een Seidelberg Shiraz van 2007 die de evenaar overgezeild is) plechtig overhandigd op ons welkomstfeestje op 28
juli in Nieuwpoort. Succes!

Situatie op 06/04 om 18u utc:
pos: 4°34'S 17°55'W
SOG: 6,5
COG: 313°
Wind: 15 kn 150°
Full main, full jib, wing on wing
nog 400 mijl naar de evenaar...

donderdag 5 april 2012

Dagboek van een grote oversteek: Ascension-Azoren I

Woensdag 4 april 2012 - Ascension, het vertrek

Om 13u worden we uitgezwaaid en -getoeterd door de enige twee andere boten die
in de baai van Georgetown liggen: Blauwe Pinquin en Shearwater. Blauwe Pinquin
vertrekt
later vandaag naar dezelfde bestemming, David van Shearwater trekt hierna naar
de Caraiben, hem zullen we dus niet meer zien.

Nadat het anker opgehaald is, springt Ward nog even dapper in het water om het
wieltje van het log los te maken. Go Beyond vertrekt samen met ons. We zullen
proberen
binnen radiobereik te blijven tot aan de Azoren. Benieuwd of dat zal lukken.

Het duurt even vooraleer we van de invloed van het eiland op de wind verlost
zijn. Eerst hebben we bijna geen wind, en na een paar uur krijgen we een
acceleratie-
effect en gaat het plots wat hevig. Tegen de avond hebben we Zuid Atlantische
condities die we gewoon zijn: rustige stabiele wind, een bijna vlakke zee en
geen vis
aan de haak. De nacht is bijzonder helder want er staat een volle maan.

We hebben nog een 650 mijl te gaan tot aan de evenaar, die we zullen oversteken
rond de 21°Westerlengte. Daarna varen we dezelfde koers verder tot 5°Noord en
28°W,
waar we, door de doldrums (windstille, onweerachtige zone) zouden moeten zijn.
Daarna is het een heel eind scherp aan de wind, met de stevige passaatwinden en
de
grote Noordatlantische oceaangolven aan stuurboord. Dat zal het meest
oncomfortabele stuk worden, voor anderhalve week tot 2 weken. Daarna bereiken we
het "Azores
High" gebied: opnieuw een zone met weinig wind waar we door moeten om
uiteindelijk de Azoren te bereiken. In totaal is het zo'n 3250 mijl, en door de
vele windstille
zones of de scherpe windrichting zal het niet zo'n snelle passage worden. We
verwachten 1 volle maand op zee te zitten. Voorzichtigheid is dus het devies
voor de
volgende maand: voorzichtig met het materiaal, voorzichtig met de boot,
voorzichtig met lijf en leden, voorzichtig met het drinkwater, voorzichtig met
de
voedselvoorraad, voorzichtig met de satelliettelefoonminuten, voorzichtig met de
energie, voorzichtig met diesel, voorzichtig met slaap, voorzichtig si en
voorzichtig
la.

We hebben allen voorzichtig spaghetti gegeten, behalve Flor. Hij zag eruit als
een indiaan op oorlogspad na het leeglekken van zijn bord.

De hele nacht hebben we twee lifters aan boord. Twee donkere vogels die minder
schrik van me hebben dan dat ze moe zijn. Ik laat ze de hele nacht op de
zonnepanelen
zitten. Als dank zie ik de volgende morgen dat ze de hele boel hebben
ondergescheten. Schoften.

Donderdag 5 april 2012, dag 1

Bang! Knal! Boem! Er is te weinig wind. De uitgeboomde genua en de giek met het
grootzeil slaat hard heen en weer. Alles gaat naar beneden, voor de boel naar de
verdoemenis gaat, en de rode gennaker gaat omhoog. Bert, onze walkapitein, zorgt
voor deze trip dat we elke dag een sms-weerbericht ontvangen op de
satelliettelefoon.
Zo weten we waaraan we ons kunnen verwachten: prettige luxe. Wel, het laatste
bericht is om voorzichtig depressief van te worden. De wind zwakt de volgende
24u nog
af... We gaan aan een uiterst voorzichtige vier knopen vooruit. Zo gaat het heel
lang duren tot in de Azoren.

We maken pizza's met de rest van onze bolognesesaus. Voorzichtig pulkt Flor
nadien een stukje paprika uit zijn navel.

Haike springt onverantwoord onvoorzichtig om met haar boekenvoorraad. Op
anderhalve dag zijn er al drie uit. Sepke en Ward achtervolgen elkaar in het
lezen van Harry
Potterboeken. Ward leest nummer 7, Sepke nummer 6. Ik heb een stapel van 35
'Vrij Nederland' tijdschriften doorgenomen die we van de Blauwe Pinquin
meegekregen
hebben, en kan nadien voorzichtig concluderen dat het vrij Nederlands is.

We laten vannacht de gennaker staan. Hopelijk geen squalls.

Om 18u UTC is dit de situatie:
Positie: 6°09 Z - 16°14 W
SOG: 4,5 knopen
COG: 315°
Wind: 9 knopen ZO
Golven: 1,5 m
Baro: 1011 Hpa

Nog 450 mijl naar de evenaar.

maandag 2 april 2012

Ascension Island, 2 april 2012

IMG_8742

Een schildpad baant zich een weg over het strand naar de zee, na het leggen van haar eieren. Straks zwemt ze langs A Small Nest en zal ze haar kopje even boven steken. Als ze het allemaal overleeft is ze hier over vier jaar terug, na duizenden mijlen op zee, om hier opnieuw haar eieren te komen leggen.

Veel is er niet op Ascension. We hebben 1 dag een auto gehuurd en we hebben echt alles op het eiland gezien. Ascension is een ‘werkeiland’, een militair eiland van de Britten en de Amerikanen. Mensen komen hier niet op vakantie. Buiten een paar zeiljachten komt hier dus niemand, en het is bovendien niet toegelaten om hier te komen wonen als je hier geen werk hebt. Als je hier je job verliest, verlies je alles. Kinderen die hier de leeftijd van 18 bereiken en geen job vinden, worden onverbiddelijk van het eiland gestuurd. Van de 700 inwoners die hier leven is het merendeel van Britse komaf of van St Helena. Dat wordt verder aangevuld met de Amerikaanse militairen in hun aparte basis.

Buiten een paar wandelingen en de vele zeeschildpadden die hier komen voortplanten en eieren leggen is hier niks te doen. Maar opnieuw maakt dit alles dat er over dit eiland een uniek sfeertje hangt. Een godvergeten gat, ver weg van de rest van de wereld, met een interessante fauna en flora, een intrigerende geschiedenis, met tropisch weer en vriendelijke mensen. Bovendien zorgt het gezelschap, van de drie andere jachten die hier liggen, ervoor dat er weer altijd iets te beleven valt.

Woensdag vertrekken we van Ascension voor de langste en uitdagendste passage op onze wereldreis. Het wordt een oversteek van bijna een maand, naar de Azoren. De voedselvoorraad is niet echt uitgebreid omdat de mogelijkheden om voorraad in te slaan in St Helena en Ascension bijzonder beperkt zijn (en duur) en we dus al uit onze blikvoorraad aan het putten zijn sinds we Namibië verlaten hebben. Buiten een paar aardappelen, uien en appels is er niks vers meer te krijgen. ‘Creatief met blik’ zal het dus zijn. En natuurlijk hopen dat we veel vis kunnen vangen onderweg.

Ah, ja: we hadden bijzonder graag nog een jaartje extra verder gezeild, maar er moet eerst nog wat gewerkt worden. Als alles goed gaat varen we op 28 juli 2012 Nieuwpoort binnen. Allemaal welkom.

Maar eerst: op naar de Azoren! So long!

zondag 1 april 2012

Ascension Island, 1 april 2012

We hebben een belangrijke beslissing genomen:

- Omdat de route van hier naar de Azoren absoluut geen gemakkelijke is,
- omdat het veel makkelijker is om van hier naar de Caraïben te zeilen,
- omdat we dit fantastisch leven nog even willen volhouden,
- omdat onze vrienden van Go Beyond dezelfde beslissing genomen hebben
- en omdat de tweedehandsmarkt voor boten veel beter is in Australië…

… hebben we beslist om onze wereldreis met een jaar te verlengen.

We zullen van hier naar Grenada varen, vervolgens opnieuw het Panamakanaal
door en via de Pacific opnieuw naar Australië waar we de boot zullen
verkopen en in de zomer van 2013 terug naar huis vliegen