Ascension, British overseas territory, 29 maart 2012

Heel vroeg in de ochtend varen we langs de westkust van het afgelegen
vulkanisch eilandje Ascension. Achter ons vangt Mads een kanjer van een
Wahoo. Onze vermoeden dat de Atlantische Oceaan volledig leeggevist was,
hadden we gisteren al aangepast toen onze vislijn (200 kilo breeksterkte)
door wellicht een monster van een vis, onder immense spanning knapte. Ons
lievelingsaasje weg. De Wahoo van Mads maakt alles goed. Hier gaan we
minstens twee feestjes met een hoop mensen mee kunnen geven.

Het anker raakt de zandbodem van Ascension na een snelle oversteek van 4
dagen en 20 uur. We liggen in de baai van Georgetown tussen de jachten
Thule en Kopernik, boven het anker van Imagine, wiens ankerketting gisteren
brak door de deining die hier in de baai staat. Imagine hangt nu aan een
boei.

Nog spectaculairder en nog gevaarlijker dan in St Helena is hier aan land
proberen te gaan. Hier is geen ferry en hier moet je de dinghy aan een
metalen bootje vastmaken en dan dat metalen bootje naar de kant trekken
naar de betonnen kade met ladder. Er staat een flinke deining van drie
meter en dat maakt dat je je moment bijzonder zorgvuldig moet kiezen, om
niet volledig nat te zijn, of erger: in het water te vallen of geplet
worden tussen de metalen boot en de kade.

Opvallend zijn de grote hoeveelheden zwarte vissen (triggerfish) die onder
en rond onze boot zwemmen. Ze eten alles wat aan onze romp zit zorgvuldig
weg. Als je je voeten in het water steekt worden die onmiddellijk
aangevallen door tientallen triggerfish, die in je voeten BIJTEN! We horen
dat ze niks doen als je gaat zwemmen. Haike springt in het water en wordt
onmiddellijk omgeven door een zwarte wolk met honderden triggerfish. Ook
boos kijkende, grote travalleys stormen op haar af. Het lijkt wel een scene
uit de film Piranha. Een ijselijke gil en twee seconden later staat ze
terug aan boord. Wij liggen allemaal plat van 't lachen, maar er is toch
niemand meer in het water gesprongen nadien. Beetje koud. Hm. Morgen wordt
er wel gezwommen, want dan gaan we het anker opduiken van Martyn.

We zien de ene groene zeeschildpad na de andere in de baai rondzwemmen.
Hier gaan ze 's nachts massaal aan land om eieren te leggen. Boven het
strand cirkelen fregatvogels die geduldig wachten tot de pasgeboren
zeeschildpadjes naar het water spurten, om er eentje uit te pikken en op te
eten.

Vanaf morgen gaan we op verkenning. Hier wonen slechts 700 mensen, bijna
allemaal militair personeel. Er is hier een militaire luchthaven die ooit
de drukste luchthaven ter wereld is geweest, ten tijde van de
Falklandoorlog. De Britten gebruikten dit eiland als tussenstop en
tankstation.

Bon, later meer dus.

Dagboek van een oversteek: Van Sint Helena naar Ascension - dag 4

Woensdag 28 maart 2012

Bij Neptunus, zeg! Zit hier wel nog vis in de zee? Sinds we Namibië achter
ons lieten hebben we nog maar 1 vis, een tonijn, gevangen op bijna 2000
mijl zee. Geen enkele vissersboot hebben we gezien. Dat is toch ook
opmerkelijk. En van alle cruisers die we kennen, die met ons, voor ons of
achter ons varen, hebben we nog niemand anders gehoord die een vis gevangen
heeft!

In zeilersboeken van dertig jaar geleden of meer, kan je lezen dat je hier
de ene tonijn na de andere kon vangen. Ik vrees dat het niet meer het geval
is... Overbevissing? Vervuiling? Plots verdwenen in de vierde dimensie? Het
is een mysterie voor ons.

Voor de rest is het iets ruwer geworden sinds gisterenmiddag. De wind is
opgestoken tot 20 knopen, en de golven zijn echte oceaangolven geworden. Af
en toe surft onze boot aan 9 knopen plus van zo'n golf naar beneden.
Thrilling.

Het gaat dus lekker vlot, zodat we verwachten om morgenvroeg (donderdag) in
Ascension aan te komen. Onze vriend Martyn van Imagine, die er al een paar
dagen is, mailde ons om te zeggen dat 's nachts toekomen geen optie is
omwille van de vele obstructies in de ankerbaai en een drijvende pijplijn.
Het zal dus een rustig nachtje worden terwijl we traagjes het daglicht
zullen afwachten.

De kinderen houden zich goed bezig. Ze lezen veel en in de namiddag wordt
schoolwerk gemaakt. Het schiet goed op. Zelf kan ik me bijzonder amuseren
met de dagelijkse quiz die naar Go Beyond gemaild wordt door hun vrienden.
We proberen die dan samen op te lossen via de VHF. Geestig.

Menu:
Ontbijt: banaan of appel, oud brood
Middagmaal: spaghetti bolognese
Avondmaal: vers gebakken brood van Sepke (en hopelijk vis bij de boter).

Bon, ik ga hier eens buiten kijken. Niet normaal hoe desolaat het hier is.
Dit wordt wellicht de eerste oversteek waarop we geen enkel ander schip
zullen gezien hebben, zelfs niet buiten gezichtsbereik, via de radar. Je
zal hier maar eens in je reddingsvlot terecht komen, zeg. Ik denk dat je
dan maar best genoeg water, eten en een goed boek hebt meegenomen...

Middaglogje:
3/28/2012 11:56:36 AM 009 11.155 S 012 59.078 W COG : 320 Deg
SOG: 6.66 Kts
Wind: 18 kts SE

Dagboek van een oversteek: Van Sint Helena naar Ascension - dag 3

dinsdag 27 maart.

Speciale dag vandaag. Het is de verjaardag van de kaarsenhoedster, Oma. We
hebben haar even kort kunnen bellen met de satelliettelefoon.

Hier alles OK. Heel vroeg vanmorgen in slaap gevallen tijdens mijn wacht.
Om half zeven heeft Flor me wakker gemaakt. "Papa, de genua is gegijpt,
word wakker!" We lagen, wellicht al een uur of zo, bij. De
automatische piloot moet uitgesprongen zijn. Wonderbaarlijk hoe
rustig we stillagen met het groot zeil ok aan bakboord en de uitgeboomde
(!) genua bak aan stuurboord: net alsof we in een marina lagen. Geen wonder
dat ik maar niet wakker werd en iedereen heel goed geslapen heeft.

Go Beyond is op die manier nu vijf mijl voor ons gaan varen. De
achtervolging is ingezet.

Nog steeds geen vis gevangen. Ook sinds ons vertrek hebben we nog geen
enkel schip gezien. Wat een rust is dat hier zeg.

Ons middaglogje:
3/27/2012 11:39:15 AM 011 06.537 S 011 02.759 W 317 Deg 7.21 Kts
Wind: 20 kts SE
275 mijl te gaan.

Ontbijt: een banaan
Middagmaal: hamburgers op de bbq, met aardappelen en erwtjes
Avondmaal: koolsla zeker. tenzij hier eens een vis wilt bijten.

Dagboek van een oversteek: Van Sint Helena naar Ascension - dag 2

Alles prima hier.

Gisteren een groep grote dolfijnen of kleine walvissen gezien die op een
afstand van de boot bleven en het aasje gingen inspecteren. We vermoeden
Risso's Dolphins.

We hebben in St Helena van de Blauwe Pinquin een 'offline' Wikipedia, de
'WikiTaxi', kunnen kopiëren. Op die manier kunnen we alles waar we maar aan
denken opzoeken op de computer tijdens onze oversteken. Heerlijk. Het
internetgemis is helemaal weg. Check "Leendert Hasenbosch" bijvoorbeeld
eens op Wikipedia.

Nog geen vis gevangen.

Ontbijt: verloren brood
Middagmaal: Spaghetti Napoletana
Avondmaal: hopelijk tartaar van verse vis of anders een koolslaatje.

Nog 420 mijl te gaan en het gaat vlot nu want we hebben 5 Bft wind SE en
wat stroming mee. Het is 28°C, de zon schijnt, het water is helder blauw.

Even een middaglogje voor jullie "geschoten":
3/26/2012 12:01:13 PM 012 41.877 S 009 10.654 W COG: 314 Deg
SOG: 7.43 Kts

Veel groeten,
't Nest

Dagboek van een oversteek: Van Sint Helena naar Ascension - dag 1

Zaterdag 24 maart 2012 - het vertrek

Tegen de middag zijn we klaar om de 700 mijl aan te vallen die tussen de
ankerbaai van Jamestown en Ascension liggen. Het voelt helemaal niet aan als een
lange
oversteek van 5 of 6 dagen, maar meer als: "we varen eventjes naar het eilandje
hiernaast".

In Sint Helena valt het resterende groepje wereldzeilers nog eens in twee. Zij
die naar Ascension varen om nadien Europa of de Caraïben te bereiken, en zij die
van
Sint Helena naar Brazilië oversteken. Afscheid nemen van de mensen waar we vaak
mee opgetrokken zijn, stemt triest. Ook omdat het afscheid nemen is van het
fantastische leven dat we samen gedeeld hebben. De avonturen , de problemen, de
oplossingen, het lachen en het verdriet. Het brengt het besef heel prominent
naar
boven dat onze wereldreis op z'n einde loopt en dat we er beter nog maar heel
hard van genieten.

We nemen afscheid van vrolijke Zweed Per met zijn boot Arctic, een 44 jarige
solozeiler sinds zijn vrouw twee jaar geleden in Tonga onverwacht stierf aan een
infectie. Hij heeft in St Helena een nieuwe liefde leren kennen en dat was mooi
om te zien. Grappig hoe heel de cruisersvloot met hem aan het meeleven was in
die
ankerbaai. "Is ze vannacht blijven slapen?", "Tot hoe laat is hij aan wal
geweest?"... We nemen afscheid van David van Shearwater, de 60 jarige dirigent
die ook solo
rond de wereld vaart en waar we veel mee opgetrokken hebben.

Tijdens een van de etentjes bij een onwaarschijnlijk mooie zonsondergang in een
kalme Atlantische oceaan, met de weerspiegeling van de jachtjes in het water en
een
prachtig eiland aan de andere kant, waren we het er allemaal over eens: wat gaat
het wennen zijn, dat we plots vier muren rond ons heen zullen hebben. OK, we
zullen
wel niet meer uit plastieken borden eten, en de tafel zal versierd zijn met
prachtige glazen en kandelaars, maar het uitzicht waar we zo gewend aan geworden
zijn: wat gaan we dat missen. En de spontaniteit waarmee zo'n etentje tot stand
komt. Oh, toevallig allemaal tonijn gekocht voor avondmaal? Wel laten we het dan
allemaal samen opeten! De ene maakt saus, de andere sla, nog een andere brengt
dessert, alle tonijn gaat in dezelfde pan en er is altijd teveel wijn…

OK, goed, maar we wijken af. Vertrekken, dat moest dus gebeuren, en dat is dan
gebeurd. Een hele namiddag op de spinnaker in het zicht van Blauwe Pinquin, Go
Beyond
en het meest bijzondere en afgelegen eiland ter wereld: Sint Helena.

Zondag 25 maart 2012 – Dag 1

De nacht is donker, want het is nieuwe maan. De condities zijn heerlijk. 4
Beaufort over een vlakke zee. De wind pal van achter. De zeilen staan
gevlinderd. Wat een
heerlijk zeilgebied is de Zuidelijke Atlantic.

Zelfde condities tijdens de dag, een mens kan geen mooier cadeau krijgen voor
zijn verjaardag. Tenzij natuurlijk de fantastische tekeningen, snoepjes,
chocolademousse, een Duvel (!) en de verjaardagswensen van Haike, Sepke, Ward en
Flor. Op kanaal 77 klinkt de Noorse versie van 'lang zal hij leven'.

Ervan genieten zal goed lukken vandaag.

-----------

Dienstmededelingen en log:

Ontbijt: spiegelei met bruin brood
Middagmaal: Spaghetti al Nero di Seppia met Hottentotbaai-kreeft, ui, look en
peterselie in wittewijnsaus
Avonmaal: Misschien tartaar van tonijn, maar die moet nog bijten, dan. Anders
een slaatje.

3/25/2012 12:18:29 PM 014 16.991 S 007 29.260 W COG: 310 Deg SOG:
7.48 Kts Wind: 17 kts SE