donderdag 10 mei 2012
dinsdag 1 mei 2012
Dagboek van de grote oversteek naar de Azoren. Land Ahoy! Arrival Azores!
Dinsdag 1 mei 2012, dag 27
Het is bijzonder moeilijk te beschrijven wat er door je heen gaat als je na zo
lang op zee, bij het opkomen van de zon, voor het eerst opnieuw land ziet. Dat
is eigenlijk absoluut niet te beschrijven. Zo, daar zijn we ook weer vanaf, het
spaart de tijd van een paragraaf tekst en zo kan ik wat meer genieten van de
adrenalinerush die door het bloed stroomt. Nog 45 mijl.
"We've put down the iron spinnaker", ttz: we hebben de motor uitgezet, en we zeilen
nu scherp aan de wind, uitgelaten, uitzinnig en manisch op Faial af.
Nog 40 mijl.
De vislijn uitgegooid. Deze circumnavigator gaat nog even een kanjer van een beest
vangen! Hubris viert hoogtij. Nog 35 mijl.
De voeten zijn nu ver boven de grond. We trimmen de zeilen als was het een
raceyacht in de Volvo Ocean Race. Het lukt me wel niet om Haike en de kinderen
te overtuigen om in het gangboord aan loef te gaan zitten met hun voeten in
het schuimende water. Nog 30 mijl.
We schieten door het water. Eindelijk gaan we nog eens 7,5 knopen. Kotterzeil
(Yankee) staat strak, één rif in het strak gespannen grootzeil. Dit is kicken.
Door blinde euforie zie ik een squall wat te laat. We gaan blijna plat.
Nog 25 mijl.
Dat pintje waar ik nu al 27 dagen van afgebleven ben, is nu brutaal open
getrokken. De coctail van alcohol en adrenaline is explosief. Ik overweeg om
blootsvoets achter de boot te waterskieën met Haike op m'n schouders. Nog 20 mijl.
De Portugese vlag wappert aan stuurboord. We varen opnieuw in Europese wateren.
Hiplahoi. En dan, bam! Tonijn aan de lijn! Een dikzak. Heeft geen schijn van kans.
Hubris loont. Nog 15 mijl.
De tonijn is nu netjes in filets verdeeld over vijf ziploczakjes. Honderd gram
rauw naar binnen gewerkt bij het fileren. Happiness is sushi. De watertanks zijn
nu volledig leeg. Het had geen dag langer mogen duren. Nog 10 mijl.
Opeens is het opletten geblazen. Hier varen nog andere boten. Hoe vreemd.
Op onze wereldkaart de rode lijn getrokken tot in de Azoren. Ik moet me
beheersen de laatste etappe niet drie keer vetter te zetten dan de rest. Nog 5
mijl.
We varen de haven van Horta binnen. Vanaf nu maakt de blog tijdelijk plaats voor
een dik feest, vrienden en het verkennen van de Azoren. Nog 0 mijl. We zijn er.
Alle 5 uitzinnig blij.
Het is bijzonder moeilijk te beschrijven wat er door je heen gaat als je na zo
lang op zee, bij het opkomen van de zon, voor het eerst opnieuw land ziet. Dat
is eigenlijk absoluut niet te beschrijven. Zo, daar zijn we ook weer vanaf, het
spaart de tijd van een paragraaf tekst en zo kan ik wat meer genieten van de
adrenalinerush die door het bloed stroomt. Nog 45 mijl.
"We've put down the iron spinnaker", ttz: we hebben de motor uitgezet, en we zeilen
nu scherp aan de wind, uitgelaten, uitzinnig en manisch op Faial af.
Nog 40 mijl.
De vislijn uitgegooid. Deze circumnavigator gaat nog even een kanjer van een beest
vangen! Hubris viert hoogtij. Nog 35 mijl.
De voeten zijn nu ver boven de grond. We trimmen de zeilen als was het een
raceyacht in de Volvo Ocean Race. Het lukt me wel niet om Haike en de kinderen
te overtuigen om in het gangboord aan loef te gaan zitten met hun voeten in
het schuimende water. Nog 30 mijl.
We schieten door het water. Eindelijk gaan we nog eens 7,5 knopen. Kotterzeil
(Yankee) staat strak, één rif in het strak gespannen grootzeil. Dit is kicken.
Door blinde euforie zie ik een squall wat te laat. We gaan blijna plat.
Nog 25 mijl.
Dat pintje waar ik nu al 27 dagen van afgebleven ben, is nu brutaal open
getrokken. De coctail van alcohol en adrenaline is explosief. Ik overweeg om
blootsvoets achter de boot te waterskieën met Haike op m'n schouders. Nog 20 mijl.
De Portugese vlag wappert aan stuurboord. We varen opnieuw in Europese wateren.
Hiplahoi. En dan, bam! Tonijn aan de lijn! Een dikzak. Heeft geen schijn van kans.
Hubris loont. Nog 15 mijl.
De tonijn is nu netjes in filets verdeeld over vijf ziploczakjes. Honderd gram
rauw naar binnen gewerkt bij het fileren. Happiness is sushi. De watertanks zijn
nu volledig leeg. Het had geen dag langer mogen duren. Nog 10 mijl.
Opeens is het opletten geblazen. Hier varen nog andere boten. Hoe vreemd.
Op onze wereldkaart de rode lijn getrokken tot in de Azoren. Ik moet me
beheersen de laatste etappe niet drie keer vetter te zetten dan de rest. Nog 5
mijl.
We varen de haven van Horta binnen. Vanaf nu maakt de blog tijdelijk plaats voor
een dik feest, vrienden en het verkennen van de Azoren. Nog 0 mijl. We zijn er.
Alle 5 uitzinnig blij.
maandag 30 april 2012
Dagboek van de grote oversteek naar de Azoren. Een tankstation in de Atlantic...
Maandag 30 april, dag 26
Vanmorgen leek het weer een dagje Tantalus kwelling te worden. De
voorspelde milde wind was natuurlijk een stuk sterker, opnieuw recht uit
Horta. Het lijkt alsof Horta ons niet wilt. We hebben het merendeel van de
dag tegen wind en golven opgebokst tegen een deprimerend tempo van nog geen
vier knopen. Om gek van te worden. We zagen onze vermoedelijke aankomsttijd
opschuiven naar de avond, dan de nacht, en zelfs even tot woensdag.
Maar! Ja, er is een maar! In de late namiddag is de wind gaan vallen en nu
doen we een onwaarschijnlijke 4,7 knopen. De moraal is exponentieel
gestegen (op het manische af) want het zou wel een kunnen dat we rond 16u
in Horta zullen binnenvaren. Ik vrees dat kort daarna er een piek in het
waterverbruik zal zijn omdat we met z'n allen uren zullen gaan douchen. En
nadien gaan we ons een kromte feesten in de zo beroemde en alom geprezen
Peter's Bar (Café Sport). Er zal misschien ook wel een kleine piek in
bierconsumptie zijn...
Vandaag zijn we ook gestopt in een tankstation. Enfin, we zijn erin
geslaagd om 40 liter diesel van Imagine op onze boot te krijgen. Spannende
missie, maar het is goed gelukt. Imagine liet twee keer een container met
20 liter diesel aan een touw het water in, wij kwamen dan aangevaren langs
achter, pikten het touw op en trokken de container aan boord. Klinkt als
een fluitje van een cent, maar op een woelige oceaan is dat best wel een
spectaculair gebeuren. Het was leuk om te doen ook en het deed de dag een
stuk sneller passeren. Het goeie nieuws is ook dat we nu voldoende diesel
hebben om Faial te bereiken en ik niet telkens opnieuw een hartaanval moet
doen als ik het metertje bekijk.
OK, we gaan nu hopelijk genieten van onze laatste nacht op deze passage.
4/30/2012 20:00:02 utc 037 36.907 N 030 09.717 W 51 Deg 4.79 Kts
Vanmorgen leek het weer een dagje Tantalus kwelling te worden. De
voorspelde milde wind was natuurlijk een stuk sterker, opnieuw recht uit
Horta. Het lijkt alsof Horta ons niet wilt. We hebben het merendeel van de
dag tegen wind en golven opgebokst tegen een deprimerend tempo van nog geen
vier knopen. Om gek van te worden. We zagen onze vermoedelijke aankomsttijd
opschuiven naar de avond, dan de nacht, en zelfs even tot woensdag.
Maar! Ja, er is een maar! In de late namiddag is de wind gaan vallen en nu
doen we een onwaarschijnlijke 4,7 knopen. De moraal is exponentieel
gestegen (op het manische af) want het zou wel een kunnen dat we rond 16u
in Horta zullen binnenvaren. Ik vrees dat kort daarna er een piek in het
waterverbruik zal zijn omdat we met z'n allen uren zullen gaan douchen. En
nadien gaan we ons een kromte feesten in de zo beroemde en alom geprezen
Peter's Bar (Café Sport). Er zal misschien ook wel een kleine piek in
bierconsumptie zijn...
Vandaag zijn we ook gestopt in een tankstation. Enfin, we zijn erin
geslaagd om 40 liter diesel van Imagine op onze boot te krijgen. Spannende
missie, maar het is goed gelukt. Imagine liet twee keer een container met
20 liter diesel aan een touw het water in, wij kwamen dan aangevaren langs
achter, pikten het touw op en trokken de container aan boord. Klinkt als
een fluitje van een cent, maar op een woelige oceaan is dat best wel een
spectaculair gebeuren. Het was leuk om te doen ook en het deed de dag een
stuk sneller passeren. Het goeie nieuws is ook dat we nu voldoende diesel
hebben om Faial te bereiken en ik niet telkens opnieuw een hartaanval moet
doen als ik het metertje bekijk.
OK, we gaan nu hopelijk genieten van onze laatste nacht op deze passage.
4/30/2012 20:00:02 utc 037 36.907 N 030 09.717 W 51 Deg 4.79 Kts
zondag 29 april 2012
Dagboek van de grote oversteek naar de Azoren.
Zondag 29 april 2012, dag 25
Niet veel speciaals te melden vandaag. We motorzeilen richting Horta. Nog steeds
in een witte armada met Go Beyond en Imagine. Er wordt vaak overlegd over hoe
het
snelste in Horta te geraken. Alle drie zijn we dik klaar met deze overdreven
lange oversteek. We dromen van cheeseburgers met frieten en meters bier.
Als wiskunde een schooltrauma is, sla deze paragraaf dan maar over. Vanmorgen
nog eens driehoeksmeetkunde opgefrist, om de snelste manier te berekenen om in
Horta te
geraken (en de twee andere boten van mijn strategie om iets lager te gaan varen
te overtuigen). Het is namelijk zo dat we wind bijna rechtstreeks uit Horta komt
en we
heel scherp varen. Dat maakt dat we niet veel extra snelheid uit onze zeilen
halen. Als we nu hoek van een aantal graden maken (afvallen) zodat de zeilen
toch wat
meer wind vangen en we meer snelheid maken, moeten we kunnen berekenen of we dan
sneller in Horta geraken of niet, ondanks het feit dat we een iets langere weg
afleggen (want we mikken plots lager dan Horta). Om dat te weten hebben we onze
vriend 'cosinus' nodig. Stel dat, als we recht naar Horta varen, we een snelheid
halen
van 4 knopen. Als we echter 15 graden afvallen doen we een snelheid van 4,7
knopen (omdat de wind iets beter in de zeilen valt). In het eerste geval, recht
naar
Horta, maken we een hoek van 0° tov de kortste lijn. In het tweede geval maken
we een hoek van 15° tov de kortste lijn. De cosinus van 0° is 1. Dat moet je
vermenigvuldigen met de snelheid. cos (0) * 4 is 4. Die 4 moet je vergelijken
met de cosinus van 15, vermenigvuldigd met de snelheid die je dan zou maken (4,7
knopen): cos (15) * 4,7 is 0,97 * 4,7 is 4,54. Die 4,54 is de snelheid (vmg of
velocity made good in het zeilersjargon) die je maakt naar Horta. Die is dus
beter dan
de 4 als je recht naar Horta zou sturen, dus is het beter om 15 graden af te
vallen. Als je bijvoorbeeld 35 graden zou afvallen en je maakt een snelheid van
4,7
knopen zou dat betekenen: cos (35) * 4,7 is 3,85. Dat is slechter dan recht naar
Horta te gaan, dus doe je dat beter niet. Enfin, zo passeren de dagen hier. Het
kon
de twee andere boten geen rekker schelen hoe ik het berekend had, en ze waren
snel overtuigd.
Haïke heeft haar 25ste boek uitgelezen terwijl ze ondertussen de boot wat
gekuist, de kinderen les gegeven en koekjes gebakken heeft. Het metertje van de
diesel gaat
rustig naar beneden en houden we nauwlettend (en angstvallig) in het oog. Ons
waterverbruik is onder controle, en het eten valt goed mee. Vanmiddag in plaats
van
Wahoo met rijst en een blik gemengde groenten hebben we Wahoosoep gemaakt met
gemengde groenten. Lekker.
Ondertussen hebben we het goede nieuws ontvangen dat ze bij de Blauwe Pinquin
hun genua hebben kunnen herstellen. Met nog 700 mijl voor de boeg was dat erg
belangrijk
voor hen (anders zouden ze wellicht nog meer dan twee weken op zee rondzwalpen).
Wij hebben nu minder dan 200 mijl te gaan en denken op dinsdag 1 mei toe te
komen. We
hebben een pronostiekje gezet over het moment van aankomst:
Flor: 12:00
Sepke: 15:30
Mads: 16:00
Martyn: 16:47
Ward: 17:00
Elin: 17:15
Willem: 17:30
Haike: 18:00
De drie die het dichtst zijn worden door de vijf verliezers getrakteerd. Maar
winnen zal ons worst wezen, want iedereen van de pronostiek hoopt dat Flor wint.
Het begint avond te worden en er komt een familie dolfijnen (spotted dolphins)
ons groeten en wat show geven. We mogen graag geloven dat het geluk brengt.
29/04/2012 18:20:32 utc 036 23.552 N 031 32.779 W 62 Deg 4.47 Kts
Niet veel speciaals te melden vandaag. We motorzeilen richting Horta. Nog steeds
in een witte armada met Go Beyond en Imagine. Er wordt vaak overlegd over hoe
het
snelste in Horta te geraken. Alle drie zijn we dik klaar met deze overdreven
lange oversteek. We dromen van cheeseburgers met frieten en meters bier.
Als wiskunde een schooltrauma is, sla deze paragraaf dan maar over. Vanmorgen
nog eens driehoeksmeetkunde opgefrist, om de snelste manier te berekenen om in
Horta te
geraken (en de twee andere boten van mijn strategie om iets lager te gaan varen
te overtuigen). Het is namelijk zo dat we wind bijna rechtstreeks uit Horta komt
en we
heel scherp varen. Dat maakt dat we niet veel extra snelheid uit onze zeilen
halen. Als we nu hoek van een aantal graden maken (afvallen) zodat de zeilen
toch wat
meer wind vangen en we meer snelheid maken, moeten we kunnen berekenen of we dan
sneller in Horta geraken of niet, ondanks het feit dat we een iets langere weg
afleggen (want we mikken plots lager dan Horta). Om dat te weten hebben we onze
vriend 'cosinus' nodig. Stel dat, als we recht naar Horta varen, we een snelheid
halen
van 4 knopen. Als we echter 15 graden afvallen doen we een snelheid van 4,7
knopen (omdat de wind iets beter in de zeilen valt). In het eerste geval, recht
naar
Horta, maken we een hoek van 0° tov de kortste lijn. In het tweede geval maken
we een hoek van 15° tov de kortste lijn. De cosinus van 0° is 1. Dat moet je
vermenigvuldigen met de snelheid. cos (0) * 4 is 4. Die 4 moet je vergelijken
met de cosinus van 15, vermenigvuldigd met de snelheid die je dan zou maken (4,7
knopen): cos (15) * 4,7 is 0,97 * 4,7 is 4,54. Die 4,54 is de snelheid (vmg of
velocity made good in het zeilersjargon) die je maakt naar Horta. Die is dus
beter dan
de 4 als je recht naar Horta zou sturen, dus is het beter om 15 graden af te
vallen. Als je bijvoorbeeld 35 graden zou afvallen en je maakt een snelheid van
4,7
knopen zou dat betekenen: cos (35) * 4,7 is 3,85. Dat is slechter dan recht naar
Horta te gaan, dus doe je dat beter niet. Enfin, zo passeren de dagen hier. Het
kon
de twee andere boten geen rekker schelen hoe ik het berekend had, en ze waren
snel overtuigd.
Haïke heeft haar 25ste boek uitgelezen terwijl ze ondertussen de boot wat
gekuist, de kinderen les gegeven en koekjes gebakken heeft. Het metertje van de
diesel gaat
rustig naar beneden en houden we nauwlettend (en angstvallig) in het oog. Ons
waterverbruik is onder controle, en het eten valt goed mee. Vanmiddag in plaats
van
Wahoo met rijst en een blik gemengde groenten hebben we Wahoosoep gemaakt met
gemengde groenten. Lekker.
Ondertussen hebben we het goede nieuws ontvangen dat ze bij de Blauwe Pinquin
hun genua hebben kunnen herstellen. Met nog 700 mijl voor de boeg was dat erg
belangrijk
voor hen (anders zouden ze wellicht nog meer dan twee weken op zee rondzwalpen).
Wij hebben nu minder dan 200 mijl te gaan en denken op dinsdag 1 mei toe te
komen. We
hebben een pronostiekje gezet over het moment van aankomst:
Flor: 12:00
Sepke: 15:30
Mads: 16:00
Martyn: 16:47
Ward: 17:00
Elin: 17:15
Willem: 17:30
Haike: 18:00
De drie die het dichtst zijn worden door de vijf verliezers getrakteerd. Maar
winnen zal ons worst wezen, want iedereen van de pronostiek hoopt dat Flor wint.
Het begint avond te worden en er komt een familie dolfijnen (spotted dolphins)
ons groeten en wat show geven. We mogen graag geloven dat het geluk brengt.
29/04/2012 18:20:32 utc 036 23.552 N 031 32.779 W 62 Deg 4.47 Kts
zaterdag 28 april 2012
Dagboek van de grote oversteek naar de Azoren. Gescheurde genuas, motorgespin en 30000 mijl...
Zaterdag 28 april 2012, dag 24
Blijkt nu dat het front dat ons gepasseerd is een ware genua verslindende storm is geweest. Een uur nadat onze genua gescheurd werd in een squall, gebeurde hetzelfde
met de genua van Go Beyond. Vandaag horen we dat onze vrienden van de Blauwe Pinquin hetzelfde ongeluk toebedeeld werden. Ook hun genua is gescheurd, in datzelfde
front dat verder zuidelijk was afgezakt. Niet normaal.
De zeilmaker van Horta gaat binnenkort met een cabrio in de Azoren rondracen, nadat we daar allemaal onze zeilen hebben laten herstellen.
De hele nacht hebben we traagjes recht naar het noorden kunnen verder zeilen. Het was een verademing om terug wat blauwe lucht te zien bij het opkomen van de zon. Wat
later die ochtend zwakte de wind af tot minder dan tien knopen en hebben we beslist om de motor aan te zetten en recht richting Horta te varen, tegen de wind in. We
gaan aan een slakkengangetje van vier knopen vooruit, maar het is fijn om recht naar de bestemming te sturen.
Het begint op een paar vlakken een beetje spannend te worden aan boord. Eerst en vooral onze watervoorraad. We hebben een nog strenger rantsoen gezet op het water.
Ons wassen is er de volgende drie dagen niet meer bij. We zullen lekker stinken als we in Horta aankomen. Het tweede wat nijpt is de dieselvoorraad. Moeilijk om
precies te berekenen, maar we hebben wellicht maar net genoeg om de haven van Horta te bereiken. De motor draait op het meest economische toerental (1500 rpm). Hoe
dichter we komen, hoe beter we zullen kunnen inschatten of we er zullen geraken of niet. En het derde dreigend tekort is onze voedselvoorraad. Enfin, dat is niet zo
dramatisch gesteld, we zullen niet verhongeren, maar we hebben nog drie hoofdmaaltijden met weinig variatie (wahoo met rijst en een blik boontjes, wahoo met rijst en
een blik erwtjes en wahoo met rijst en een blik gemengde groenten). Wat een geluk dat we die reuzewahoo gevangen hebben!
Met de moraal is het een stuk beter gesteld dan gisteren. We zaten er wat door. Nu de condities een stuk rustiger zijn, de zee wat vlakker wordt en de motor rustig
verder spint, kunnen we wat slaap inhalen. We gaan nog uitgerust zijn als we in Horta aankomen. Het zal vreemd zijn om opnieuw voet op vaste grond te zetten, we
zitten nu al bijna een week langer op zee dan we ooit gedaan hebben. Gisteren zat ik naar een film te kijken (bijzonder goeie: 'Something's gotta give' met Jack
Nicholson en Diane Keaton) en Diane Keaton zet op een gegeven moment twee koffies op het keukenaanrecht. In een reflex sprong ik plots recht om die koffies vast te
houden, dat ze niet zouden vallen door de deining. Weird shit.
Ah, en er is reden tot een vreugdedansje. We hebben vandaag 30,000 zeemijl op de teller sinds ons vertrek in Nieuwpoort. Nu nog 280 mijl naar Horta.
4/28/2012 7:17:40 PM 035 30.772 N 033 09.231 W 50 Deg 3.99 Kts
Met Blauwe Pinquin zijn we al een tijdje bezig met de Atlantic Lymerick Competition. We mailen elkaar ermee. Dit is onze inzending van vandaag:
Een slimme zeilmaker in Horta
Bestelde een cabrio Alfa
Vier boten door een front
dat klonk hem heel gezond
voor zijn zaak met rink'lende kassa.
Blijkt nu dat het front dat ons gepasseerd is een ware genua verslindende storm is geweest. Een uur nadat onze genua gescheurd werd in een squall, gebeurde hetzelfde
met de genua van Go Beyond. Vandaag horen we dat onze vrienden van de Blauwe Pinquin hetzelfde ongeluk toebedeeld werden. Ook hun genua is gescheurd, in datzelfde
front dat verder zuidelijk was afgezakt. Niet normaal.
De zeilmaker van Horta gaat binnenkort met een cabrio in de Azoren rondracen, nadat we daar allemaal onze zeilen hebben laten herstellen.
De hele nacht hebben we traagjes recht naar het noorden kunnen verder zeilen. Het was een verademing om terug wat blauwe lucht te zien bij het opkomen van de zon. Wat
later die ochtend zwakte de wind af tot minder dan tien knopen en hebben we beslist om de motor aan te zetten en recht richting Horta te varen, tegen de wind in. We
gaan aan een slakkengangetje van vier knopen vooruit, maar het is fijn om recht naar de bestemming te sturen.
Het begint op een paar vlakken een beetje spannend te worden aan boord. Eerst en vooral onze watervoorraad. We hebben een nog strenger rantsoen gezet op het water.
Ons wassen is er de volgende drie dagen niet meer bij. We zullen lekker stinken als we in Horta aankomen. Het tweede wat nijpt is de dieselvoorraad. Moeilijk om
precies te berekenen, maar we hebben wellicht maar net genoeg om de haven van Horta te bereiken. De motor draait op het meest economische toerental (1500 rpm). Hoe
dichter we komen, hoe beter we zullen kunnen inschatten of we er zullen geraken of niet. En het derde dreigend tekort is onze voedselvoorraad. Enfin, dat is niet zo
dramatisch gesteld, we zullen niet verhongeren, maar we hebben nog drie hoofdmaaltijden met weinig variatie (wahoo met rijst en een blik boontjes, wahoo met rijst en
een blik erwtjes en wahoo met rijst en een blik gemengde groenten). Wat een geluk dat we die reuzewahoo gevangen hebben!
Met de moraal is het een stuk beter gesteld dan gisteren. We zaten er wat door. Nu de condities een stuk rustiger zijn, de zee wat vlakker wordt en de motor rustig
verder spint, kunnen we wat slaap inhalen. We gaan nog uitgerust zijn als we in Horta aankomen. Het zal vreemd zijn om opnieuw voet op vaste grond te zetten, we
zitten nu al bijna een week langer op zee dan we ooit gedaan hebben. Gisteren zat ik naar een film te kijken (bijzonder goeie: 'Something's gotta give' met Jack
Nicholson en Diane Keaton) en Diane Keaton zet op een gegeven moment twee koffies op het keukenaanrecht. In een reflex sprong ik plots recht om die koffies vast te
houden, dat ze niet zouden vallen door de deining. Weird shit.
Ah, en er is reden tot een vreugdedansje. We hebben vandaag 30,000 zeemijl op de teller sinds ons vertrek in Nieuwpoort. Nu nog 280 mijl naar Horta.
4/28/2012 7:17:40 PM 035 30.772 N 033 09.231 W 50 Deg 3.99 Kts
Met Blauwe Pinquin zijn we al een tijdje bezig met de Atlantic Lymerick Competition. We mailen elkaar ermee. Dit is onze inzending van vandaag:
Een slimme zeilmaker in Horta
Bestelde een cabrio Alfa
Vier boten door een front
dat klonk hem heel gezond
voor zijn zaak met rink'lende kassa.
Abonneren op:
Posts (Atom)
